Waarom Jeffrey niet op de gewone basisschool thuishoort.

Jeffrey zit bij mij in groep 7. Ongeveer een jaar geleden kwamen zijn ouders hem aanmelden bij mijn directrice. Aangezien de school in leerlingenaantal terugloopt is mijn directrice nogal gretig als het gaat om nieuwe inschrijvingen. Dus het was op voorhand al geen probleem. Jeffrey kwam

Vanuit de vorige school van Jeffrey kwamen geen alarmsignalen, dat er iets met hem aan de hand zou zijn. Integendeel, de IB-er van die school beschreef hem als probleemloze, aardige en goed presterende leerling. Wat een rat is deze IB-er gebleken. Later bleek, dat zij blij was, dat Jeffrey weg was.

Na een dag “de kat uit de boom kijken” kwam Jeffrey los. Hij bleek een zware ADHD-er te zijn, die minstens drie Ritalin pilletjes per dag slikte en dan nog zo druk als de cabaretier Bert Visscher bleef. Echt kwaadaardig kon je hem niet noemen. Maar echt aardig ook niet. Bij alles wat er in en om de school gebeurde, was Jeffrey van de partij en in de meeste gevallen was hij ook nog eens de veroorzaker.

In de klas verstoorde hij non-stop de lessen. Hij bleek niet op groepsniveau mee te kunnen en werkte dus op een eigen leerlijn. Daarbij beschikte hij niet over de een of andere vorm van positieve werkhouding en dus bemoeide hij zich met alles en iedereen, behalve met zijn eigen werk. Zijn ouders ontkenden zijn gedrag niet en gaven grif toe, dat hij thuis ook 80% van de tijd onhandelbaar, onbetrouwbaar en niet aan te sturen was.” Maar de school moest het maar oplossen. Bovendien was het oneerlijk, dat Jeffrey altijd de schuld kreeg.”

In een groep van bijna 30 leerlingen werd dit een onhoudbare situatie. De prestaties van de groep als geheel begonnen te dalen! De onderlinge sfeer ging naar de knoppen. De meester boekte records bij het aantal keren waarschuwen. De prestaties van Jeffrey zakten beneden groep 6 niveau en wat nog het ergste was; de hele groep kreeg een gigantische hekel aan Jeffrey.

Mijn IB-er zag die problemen ook. Zij hielp mij op voortreffelijke wijze verder de afgrond in. Allerlei voorstellen en plannen werden op mijn bordje gedumpt. Ik kon wel merken, dat zij goed had opgelet bij de IB-cursus. Dat ik de meeste van al die tips en trucs al lang had uitgeprobeerd, deerde haar niet. In tegendeel. Het leek wel of zij vond, dat ik het niet goed deed. Alweer zo’n rattige IB-er.

Je kunt tegenwoordig wel vaststellen, dat IB-ers geen verstand meer hebben van lesgeven in de groep. Doordat zij in veel gevallen zijn vrij geroosterd, komen zij op veel te grote afstand van de dagelijkse praktijk te staan en treden toe tot de onderwijszwevers. Veel theorie en geen praktijk.

Oh ja! Er kwam ook nog zo’n IB-er van een s.b.o. school kijken. Maar die vond, dat ik niet moest zeuren. Jeffrey was echt geen kind voor het s.b.o.

En dus… De hele groep gaat verder naar de bliksem en niemand, die er iets aan doet.

Gelukkig mag ik over een paar weken met pensioen. 

(C) Burro Holanda 25-12-2019

 

Maak een Gratis Website met JouwWeb