De normale kinderen zijn op!

Natuurlijk roep je na het lezen van zo’n titel dan: “Wat is normaal?”  Tja, dat weet ik ook niet zo hoor. Maar feit is, dat de vergaderingen van het ‘zorgteam’ bij ons op school steeds langer duren en dat het aantal te bespreken leerlingen van jaar tot jaar toeneemt.


 
Ter illustratie. We hebben het alleen al in de laatste maand van het vorige schooljaar gehad over het volgende rijtje leerlingen met problemen. Een meisje, dat in de klas voortdurend van haar plaats loopt en steeds andere leerlingen stoort. ( praten, duwen, spullen wegpakken). Een jongetje, dat geen enkele opdracht uitvoert en heel schuldbewust kijkt, terwijl hij toch met opzet weer het verkeerde doet. Een jochie, dat zich niet wenst aan te kleden en het zo voor elkaar krijgt om elke ochtend te verzuimen, een meisje, dat alsmaar spulletjes van de klasgenootjes pikt en een jongetje, dat geen seconde stil kan zitten en alsmaar met zijn stoel zit te wippen, steeds omvalt en zelfs op de gang hier gewoon mee doorgaat.( verslaafd geboren!) En dit zijn nog maar de kinderen uit één groep! In elke groep vind je er zo wel een stuk of vijf “waar iets mee is.”

Een jaar of 15 geleden vond je in elke groep ook wel één of twee kinderen met een “gebruiksaanwijzing” . Maar de problematiek was van een andere aard en absoluut minder van omvang. Echte kinderen met een serieus probleem kwamen  toen nog gemakkelijker terecht op een onderwijsinstelling, die beter was afgestemd op hun onderwijsbehoefte.

 Het failliet van de “Wet op het Passend Onderwijs” tekent zich momenteel in alle omvang af. Leerkrachten haken met tientallen af omdat dit niet het vak is , waarvoor zij hebben gekozen. En helaas bestaat dat afhaken ook uit overspannen raken of een stevige ‘burn-out’ oplopen.

 Vele tientallen bureaus zijn ontstaan ter ondersteuning van de zwoegende scholen. Kindercoaches concurreren elkaar dood en Jeugdbescherming, schoolartsendiensten, gezinsspecialisten, medewerkers van samenwerkingsverbanden hebben te weinig mensen in dienst om aan de hulpvraag vanuit de scholen te kunnen voldoen.

 En terwijl de mannen en vrouwen voor de klas, zich een slag in de rondte werken om nog enigszins aan de zorgvraag te kunnen voldoen, zijn de nog wel te bereiken leerlingen in toenemende mate de dupe. Zij krijgen te weinig aandacht, hebben alsmaar last van die “stoorzenders”, worden vaak ook bedreigd of geslagen en geschopt door een aantal van die zorgkinderen. Het schip van het onderwijs zit momenteel in een enorme draaikolk en komt hier niet op eigen kracht uit.

 Van de minister en van de inspectie hoeven we ook niets te verwachten. Die komen in hun oneindige geestelijke beperktheid ook niet verder dan het vragen naar ‘groepsplannen, ontwikkelingsperspectieven en toetsopbrengsten”.

 Ik ben zo blij, dat ik over een paar jaar met pensioen mag. Ik vind het vreselijk medeverantwoordelijk te moeten zijn voor de uitvoering van zo’n slecht beleid.
3-9-2016

Wat is er toch mis met onze Maria?

Door het hele land lopen schooldirecteuren vertwijfeld aan hun haren te rukken. Alsmaar meer stort onze minister haar WSNS visies op de scholen neer. In 2010 moeten sbo scholen zijn verdwenen. Ook de kinderen, die nu nog naar cluster 3 en zelfs cluster 4 scholen worden verwezen gaan straks naar de reguliere basisschool. En dat zou allemaal in het belang zijn van onze leerlingen en de kwaliteit van het onderwijs. Bovendien, mag het maar heel weinig kosten! Ik begin er niet eens aan om voor de zoveelste keer de tegenargumenten op te sommen.

 

Er zijn ook een paar directeuren, die deze plannen wel omarmen. Zie NOS journaal van 17 oktober j.l. Maar hen verdenk ik ervan, dat zij meer handelen uit zorg over het aantal leerlingen, dan uit idealisme.

Ik schat zo in, dat zij bovendien ernstig in de minderheid zijn. Ik ken persoonlijk tenminste geen enkele collega, die het met de WSNS ellende eens is.

Wat is er toch mis met Maria ? Waarom luisteren zij en haar ambtenaren niet naar de geluiden uit het veld? Waarom luisteren zij niet naar de aanbevelingen van de diverse onderwijskoepels? Is het arrogantie of is het domheid of hebben zij een visie die grootser is, dan die van de praktijkmensen ?

Ik zie om me heen nu al de gevolgen van dit wanbeleid. Nu reeds blijven steeds meer leerlingen met allerlei gedragsproblemen binnen het reguliere onderwijs. Nu reeds verstoren in vele groepen bepaalde kinderen (overigens onschuldig aan hetgeen zij veroorzaken!) de dagelijkse voortgang in de groep. Nu reeds heeft dit soort situaties een aantoonbaar negatief effect op de leerprestaties van de andere kinderen. Ook is het nu al opvallend, dat ik steeds meer collega’s aan mijn bureau krijg met de vraag wat zij met dit soort probleemleerlingen aan moeten.

De lumpsum zorgt er voor, dat de klassen groter worden, het per leerling besteedbare bedrag omlaag gaat en WSNS zorgt er voor, dat in die grotere groepen meer probleemleerlingen komen en de leerkrachten een hogere werkdruk krijgen. En dit alles samen zorgt er natuurlijk dan ook nog eens voor, dat ons beroep nog minder aantrekkelijk wordt voor potentiële studenten. 

Ik moet hier toch weer denken aan een oude uitspraak: “Is het beleid of is er over nagedacht?

(Archief Burro: 17-10-2006)

Aanvraag voor ontslag op staande voet.

 

Aanvraag voor ontslag op staande voet.

 

Zorgplicht voor spookleerling

ROTTERDAM - Scholen moeten worden verplicht de zorg voor probleemleerlingen op zich te nemen.

Dat moet voorkomen dat duizenden kinderen met leer- of gedragsstoornissen maandenlang thuis zitten of geen passend onderwijs krijgen. Ze lopen daardoor leerachterstanden op of verlaten zonder diploma de school. Deze wettelijke zorgplicht gaat mogelijk het nieuwe schooljaar al in.


OPEN BRIEF aan de Minister van Onderwijs.

Geachte Minister,

N.a.v. het hierboven opgenomen bericht verzoek ik u over te willen gaan tot het verlenen van ontslag op staande voet aan de ambtenaar of ambtenaren, die dit plan aan u hebben voorgelegd. U zult het ongetwijfeld met mij eens zijn, dat iemand, die een dergelijk plan bedenkt een groot gevaar oplevert voor de maatschappij en de kwaliteit van het onderwijs in het bijzonder. Ik zou mij niet verbazen als het hier gaat om dezelfde hersenloze persoon, die aan de wieg van W.S.N.S. heeft gestaan. 

Ik hoop van ganser harte, dat u , die immers voorstander bent van het verminderen van de regelgeving in het onderwijs, het vergroten van de kwaliteit in het onderwijs ( I.P.B., Wet BIO enz.) en het doelmatig , naar eigen inzicht , besteden van de beschikbare budgetten, deze ongelooflijk incompetente medewerker op staande voet zult ontslaan. Ik had niet gedacht, dat u zulke domme mensen in dienst zou hebben. Het past zeker binnen het IPB beleid om deze persoon, die absoluut een te lage intelligentie heeft om bij uw goede ambtenarencorps te mogen werken, meteen te verwijderen. U zou het onderwijs hiermee een enorme dienst bewijzen. 

Ik weet zeker, dat u, die immers zo veel zicht heeft op de huidige problematiek binnen het onderwijs, het in deze met mij eens zult zijn. Mocht u nog een verdere toelichting op mijn verzoek wensen, dan ben ik te allen tijde bereid om met u hierover verder te spreken. Overigens kunt u op mijn blogs ook al veel aanvullende informatie vinden.

Met vriendelijke groet en vertrouwend op een wijze ingreep uwerzijds,

Burro Holanda

 

(Archief Burro: 6 januari 2007)

Onze school in 2015!?

Nu de heer Van Aartsen de bekende knuppel in het hoenderhok heeft gegooid en zijn ideeën bij sommige van mijn collega's in vruchtbare aarde schijnen te vallen , rest mij niets anders, dan "verslagen" in elkaar te zakken en het volgende "geleende" artikeltje nog maar eens aandachtig te herlezen.

Misschien , als ik het vaak genoeg lees, dat ik er dan in ga geloven. Misschien, dat Job van Velsen , directeur van "Het Meesterwerk" in Almere , toch tot de hedendaagse zieners behoort en niet tot die groep zeer slimme managers, die de andere scholen net te snel af willen zijn in de volop woedende slag om de leerlingen.

Onze school in 2015

In een hoekje van de hal, achter een ficus, zitten drie jongens gitaar te spelen. Een vierjarige coureur scheurt langs. Een meisje dat hartverscheurend huilt, wordt getroost door een juf.

Het is half zes woensdagmiddag en 't Warme Nest wekt niet de indruk spoedig uit te gaan. 't Warme Nest gaat namelijk nóóit uit!

"Wij hanteren een klokje-rond-concept", zegt directeur Nicoline Zorgmaat. "En wij bieden een totaalpakket. Onderwijs, opvoeding, sport, ontspanning. Maar vooral: een stukje huiselijkheid".

Zorgmaat opent een deur. De schoolkeuken. Geroer in grote ketels. Vanavond rodekool, bal gehakt, aardappelen, hopjesvla toe.
De directeur: "We zijn begonnen als Brede School. Half acht 's ochtends tot half acht 's avonds. Maar dat werkte niet. Dan moeten de kinderen naar huis, tanden poetsen, slapen, opstaan en meteen weer naar school. Te veel gejakker.

Toen hebben we gezegd: de kinderen blijven slapen, behalve in het weekend. Dat was de Bredere School.

Maar ook dat beviel niet. Want waar hangen ze in het weekend rond? Op straat!" "Vandaar", legt Zorgmaat uit, "de Heel Brede School. Zeven dagen per week, 24 uur per dag, ook voor baby's en peuters".
Een volgende deur zwaait open. Een ziekenhuisachtig zaaltje. Rechts een behandeltafel, achter een scheidingswand een klein lab.

"Hier beginnen we in april", zegt de directeur. "De volgende stap. De ouders brengen een eitje en een zaadje, wij verzorgen met IVF de conceptie. Vervolgens doet ons draagmoederteam het hele zwangerschapstraject".

Opnieuw een deur. Een lokaal met alleen een lage houten bank. "De ontmoetingsruimte. Hier kunnen de ouders - indien ze dat willen - tweemaal per jaar hun kind zien. Aan deze kant de kinderen en daar, achter het glas de ouders.
Nee, vanaf de andere kant kun je er wél doorheen kijken".

(gepubliceerd 28 januari 2006)